Raya Manzarka przedstawiać nie trzeba. Współzałożyciel legendarnych, nieśmiertelnych The Doors ciągle jest w znakomitej formie. Na moment ze starymi przyjaciółmi z The Doors oraz wokalistą The Cult – Ianem Astberym przywrócili do życia macierzysty zespół Raya. Z Bobbym Kriegerem , z przerwami ale ciągle razem koncertują. Ray Manzarek to z całą pewnością jeden z najbardziej wpływowych klawiszowców w historii muzyki rockowej. Błyskotliwy, twórczy o natychmiast rozpoznawalnym stylu. Ciągle pozostaje wzorcem dla kolejnych pokoleń.

Roy Rogers obecny jest na scenie od ponad trzydziestu lat. Ze swymi The Delta Rhythm Kings z powodzeniem koncertował na całym świecie. Fenomen gitary slide, uważany jest za jednego z prekursorów gry tą techniką. Ośmiokrotnie nominowany do nagrody Grammy jako wykonawca, producent, autor tekstów i kompozytor. Był także producentem dwóch filmów zrealizowanych dla National Medal Of Art. Obydwa obrazy również zostały nominowane do Grammy. Fenomenalny gitarzysta, mocno zorientowany na muzykę bluesową. I czegóż można było się spodziewać po spotkaniu tych dżentelmenów w studio? Pierwszy , przesiąknięty wpływami psychodelii przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych; drugi to gitarowy spadkobierca Johna Lee Hookera i Duane’a Allmana. Dwa światy, wydaje się , że tak bardzo różne. Nie w muzyce i nie w przypadku, gdy ludzkie geniusze wzajemnie się uzupełniają. Prawdopodobnie nikt nie spodziewał się, że ci dwaj muzycy stworzą tak genialny zespół. Żadne stylistyczne ramy w ich wypadku nie mają znaczenia. Rock, jazz, funky, fusion, blues a nawet elementy New Wave. Nie do pomyślenia ale tak jest faktycznie. Całość brzmi wybornie. Oczywiście nie sposób nie usłyszeć w tej przecudnej muzyce szamańskiego ducha The Doors. Szczególnie wtedy, gdy muzykę prowadzi fortepian lub hammond Manzarka. Jest stylowy jak niewielu innych. Z kolei wirtuozerski slide Rogersa fantastycznie dopełnia całości w blues-rockowej estetyce. Dwa albumy w dorobku to dwa arcydzieła. W najnowszym „Translucent Blues” warstwą tekstową zajęli się poeci Jim Carroll, Michael McClure i legendarny Warren Zevon. Zespół uzupełniono, choć to może niezbyt odpowiednie określenie o najprawdziwszych wirtuozów swego instrumentu. Na gitarze basowej zagrał Steve Evans dawniej podpora grupy Elvina Bishopa; za bębnami zasiadł współpracownik Roberta Craya, Kevin Hayes a na tenorowym saksofonie zagrał fantastyczny George Brooks z zespołu Johna McLaughlina. Trzeba większej rekomendacji? Wydaje się, że nie. To Supergrupa. Manzarek-Rogers Band pojawią się w maju na trzech koncertach w Polsce. Jak się przekonacie to na wskroś nowoczesne i nowatorskie granie, mocno osadzone w różowych latach siedemdziesiątych – złotej epoce rocka.

Korzenie z tamtych szalonych, rockowych lat ciągle obowiązują.

Bilety w sprzedaży: www.eventim.pl, CIM, Eskulap, Lock Long Luck, empik, Organizatorem koncertu jest Stowarzyszenie InArt i Agencja Koncertowa Tangerine.

Chris Duarte (ur. 16 lutego 1963 w San Antonio w Teksasie) to amerykański gitarzysta, wokalista i autor tekstów. Jego muzyka to tzw. texas blues-rock, styl, który zawiera elementy jazzu, bluesa i rock and rolla. Chris swoją pierwszą elektryczną gitarę Fender Stratocaster dostal w wieku 14 lat. W 1979 roku przeniósł się z San Antonio do Austin w Teksasie i tam zainteresował si ę jazzem Johna Coltranea i Milesa Davisa. W roku 1994 nagrał płytę Texas Sugar / Strat Magik i rok później został uznany za najbardziej utalentowanego gitarzystę. W kategorii Najlepszy Muzyk Bluesowy plasował się na czwartym miejscu za Eric_iem Claptonem, Buddy Guyem i BB Kingiem.

Bracia i Siostry to zespół grający muzykę z pogranicza rocka i bluesa, inspirowaną klimatem Południa Stanów Zjednoczonych. Zamiłowanie do improwizacji podczas koncertów zalicza ich takŜe w poczet zespołów Jam Bandowych. Komponują i koncertują. Mają na swoim koncie dwie płyty: studyjną „DEMO, czyli antidotum na stres”, a takŜe koncertową „...jak Ŝywi” wydaną w 2008 r. przez Radio Białystok, na której gościnnie wystąpił Marek Raduli - uznany polski muzyk, były gitarzysta Budki Suflera. Zespół jest laureatem licznych festiwali, m.in.: festiwalu „Blues w Ostródzie”, "Dziewiątego Tyskiego Festiwalu Muzycznego Im. Ryśka Riedla" w Tychach i kaliskiego festiwalu „Gramy nad Prosną”. W 2007 r. zespół zakwalifikował się do drugiego etapu przesłuchań „Debiuty – Opole 2007”.

Rozbudzić emocje – oto cel przyświecający twórczości zespołu „Bracia i Siostry”. Ich muzyka to znakomity wokal, refleksyjne teksty oraz ciekawe połączenie rocka i bluesa inspirowane klimatem Południa Stanów Zjednoczonych. „Bracia i Siostry” zabierają słuchaczy w podróŜ po świecie miłości, samotności i poszukiwania siebie. Podczas ich występów moŜna usłyszeć zarówno utwory Ŝywiołowe, jak i pełne melancholii. Artyści konsekwentnie odmawiają podporządkowywania się chwilowym modom i nie podąŜając ślepo za trendami, wciąŜ grają „swoje” - muzykę, którą kochają i szanują. W ich utworach pobrzmiewa echo twórczości DŜemu oraz The Allman Brothers Band, chociaŜ muzyczne fascynacje zespołu obejmują wiele nurtów, poczynając od heavy-metalu i progresywnego rocka, a kończąc na muzyce elektronicznej. Koncerty zespołu „Bracia i Siostry” to duŜa dawka pozytywnej energii. Jak sami mówią, najlepiej czują się na scenie, gdzie z łatwością nawiązują kontakt ze słuchaczami. Widownię raczą nie tylko przygotowanym wcześniej repertuarem, ale takŜe licznymi improwizacjami, co sprawia, Ŝe kaŜdy ich koncert jest inny i niepowtarzalny. Wspaniała atmosfera podczas występów oraz zróŜnicowany program dają słuchaczom moŜliwość zarówno relaksu jak i dobrej zabawy.

Zespół rozpoczął swoją oficjalną działalność 11 listopada 2005 r. Tego dnia „Gregor” (wokal), Paweł (gitara), Andrzej (gitara), Mirek (perkusja) oraz Mateusz Bielski przyjęli nazwę „Bracia i Siostry”. Kilka miesięcy później do zespołu dołączył Krzysiek (klawisze). Nazwa zespołu pochodzi od tytułu znakomitej płyty formacji The Allman Brothers Band, „Brothers And Sisters”, która była wielką inspiracją Pawła. Początkowo koncerty bazowały na repertuarze wspomnianego juŜ The Allman Brothers Band, ale wkrótce członkowie „Braci i Sióstr” zaczęli komponować własne utwory i prezentować je szerszej publiczności. W 2006 roku muzycy nagrali swoją pierwszą płytę zatytułowaną „DEMO, czyli antidotum na stres”, na którą składało się 6 autorskich kompozycji. Kolejny rok zaowocował licznymi nagrodami na takich festiwalach, jak m.in.: „Blues w Ostródzie”, "Dziewiąty Tyski Festiwal Muzyczny Imienia Ryska Riedla” w Tychach, „Blue Blues Festiwal” w Częstochowie, „Galicja Blues Festiwal” w Krośnie i Festiwal im. Pawła Bergera „Gramy nad Prosną” w Kaliszu. Zdobycie pierwszych nagród na tak wielu festiwalach umoŜliwiło artystom pozyskanie licznych fanów oraz utorowało im drogę na sceny w całym kraju. Rok 2008 spędzili na występowaniu w klubach, podczas imprez zamkniętych i na festiwalach, a w październiku tego samego roku Radio Białystok wydało ich koncertową płytę „...jak Ŝywi”. Odbyli równieŜ tygodniowe turne po Chicago w Stanach Zjednoczonych, gdzie oprócz koncertów w klubach, zagrali na wspaniałej scenie w Millenium Park podczas Polish Day. Rok 2009 przeznaczyli na pracę nad nową płytą, którą planują ukończyć juŜ na początku 2010 r.

Według jej biografii mała Chantel w wieku lat trzech odkryła, że trzymając w ręku gitarę można łatwo zwrócić na siebie uwagę otaczającego świata. Zależało jej głównie na uwadze swojego ojca, który przez wiele lat był dla niej wzorem, i którego gitara była pierwszą, jaką w reku trzymała. W wieku lat 7 Chantel przerzuciła się na gitarę elektryczną nie tylko dlatego, że była mniejsza a zatem poręczniejsza, ale także ponieważ uświadomiła sobie, że dzięki niej można jeszcze bardziej pohałasować. Wtedy właśnie Chantel zaczęła uczęszczać na regularne lekcje nauki gry. Gdy w wieku 8 lat jako najmłodszy absolwent ukończyła Rockschool doszła do wniosku, że samo granie nie dostarczy jej wystarczająco wiele zainteresowania. Wówczas postanowiła zacząć także śpiewać. W wieku lat 12 dała fenomenalny popis na cotygodniowym jam session w Melborn Hotel w Bradford. Mimo początkowej nieśmiałości została zachęcona przez resztę uczestników i muzyków. Gdy jej popularnośc rosła i coraz częsciej słychać było zachwyt nad jej głosem połączony ze stwierdzeniem, że taka muzyka nie jest dla kobiet odpowiadała, że to nie jej problem i nie ma zamiaru nic zmieniać. Wkrótce później zaczęła występować w ogólnokrajowej telewizji. W miarę rozwoju jako muzyk Chantel skupiła się na nauce (kierunek zawodowy: nauczyciel), co nie przeszkadzało jej grać i pisac teksty. Mimo uzyskania najwyższych możliwych ocen z większości egzaminów, ku uciesze innych Chantel wybrała muzykę.

Po ukończeniu ostatniej klasy (nie wiem jak to przetłumaczyc, bo w Polsce jest inny system edukacji ale chodzi o 8 klasę i w UK po niej idzie się do średniej a dzieciaki mają po 13-14 lat wtedy) dostała się do Leeds College of Music, gdzie jako pierwsza studentka/uczennica w historii uzyskała 100% zaliczeń z 18 bloków. W roku 2006 uzyskała nagrodę za wspaniałe postępy w muzyce, następnie w lipcu 2009 dostała najwyższą nagrodę dla najlepszych uczniów w kategorii pop oraz gry na gitarze.

Po ukończeniui szkoły, będąc nareszcie wolna od konieczności nauki zajęła się graniem, zarówno solo, jak i ze swoim zespołem. Wkrótce zaczeła być zapraszana na festiwale nie tlyko w wlk. brytanii ale w całej europie. Jak dotąd Chantel wydała jedną płytę "Like no other", z której utwór "Help me" został umieszczony na międzynarodowej składance "100 years of Blues". We wrześniu 2011 Chantel otrzymała nagrodę Młody artysta roku w ramach British Blues Awards.

Bluesowy band z Wrocławia. Brzmienie i repertuar oparte na gigantach bluesa, takich jak Muddy Waters, John Lee Hooker, Little Walter. Kiedyś trio, brzmiące bardzo surowo, z czasem Outsider wypracował pełne energii brzmienie Chicagowskich bluesbandów.

Oprócz niezliczonych koncertów w klubach, pubach, na ulicach i bluesowych eventach, Outsider ma na swoim koncie współpracę z Tonym McPhee oraz z Loti Lewis. Niedawno wytwórnia Luna wydała ich płytę Double Eagle, która w ankiecie Polski Blues 2010 zajęła 4 miejsce. Frontman Outsidera Tomasz Nitribitt zdobył zaś tytuł wokalisty roku 2010 w ankiecie kwartalnika Twój Blues.

Czasem słyszy się, że muzycy Outsidera to "bluesmeni ortodoksyjni", zapewne dlatego, że grają, brzmią i wyglądają stylowo. Outsider gra bluesa i nie zamierza tego zmieniać! Czasem dla odmiany zagra trochę funky, soula albo afrykańskich rytmów. Nazwa kapeli nie ma nic wspólnego z tytułem płyty Dżemu (Autsajder). Zespół Outsider powstał ponad 5 lat przed wydaniem tej płyty, w roku 1989!

Krys Blues Band to mieszanka bluesa, rocka i jazz-rocka. Charakterystyczny, stylowy wokal, dwie gitary solowe o niespotykanym w Polsce współbrzmieniu i jazzowo pulsująca sekcja rytmiczna. Do tego gitara slide na światowym poziomie, jakże rzadko słyszana w polskiej muzyce rozrywkowej. Ich wysmakowane, melodyjne kompozycje i nietuzinkowe aranżacje stanowią nową jakoś na polskim rynku. Jak to możliwe? Włącz, posłuchaj!

Grupa powstała w 1985 roku z inicjatywy gitarzysty, Kryspina Kadeja. Początkowo wykonywała utwory z gatunku rhythm’n’bluesa i boogie. W latach 1987 i 1988 zespół występował na festiwalach Rawa Blues oraz w Jarocinie. W roku 1993 skład powiększył się o drugiego gitarzystę Sewera i instrumenty klawiszowe (m.in. organy Hammonda). W tym okresie zespół intensywnie pracował dochodząc do swojego charakterystycznego brzmienia. Koncert grupy z tego okresu został zarejestrowany w Telewizji Szczecin w programie niezapomnianego Janusza „Kosy” Kosińskiego (†). Od 1994 roku zespół występował pod nazwą Hot Family, pojawiając się na scenach legendarnego klubu jazzowego Akwarium czy Stodoły. W tym okresie powstały także nagrania wydane przez warszawską firmę fonograficzną Digiton, jednak w 1996 formacja Hot Family zawiesza działalność. Reaktywacja następuje w roku 1999. Trzon Krys Blues Band nadal tworzą Kryspin i Sewer, do których dołączają wokalista Marcin, basista Przemek i Piotr na perkusji. Z instrumentów klawiszowych zrezygnowano. Powstał zespół o zróżnicowanym bagażu doświadczeń, co pozwoliło połączyć żywiołowość młodości z doświadczeniem weteranów.

Najistotniejsze osiągnięcia nowego składu to koncert na żywo w Radiu dla Ciebie w audycji Artura Orzecha czy występy z legendarnymi zespołami Ten Years After, Livin’ Blues Xperience oraz Dżem. Krys Blues Band na żywo wykonuje również standardy muzyki rockowej i bluesowej we własnych, oryginalnych aranżacjach. A już wkrótce nastąpi realizacja pełnego materiału płytowego. Zespół polecany jest przez: Marka Wiernika (Radio dla Ciebie), Marcina Florjańskiego (Radio Żak, Łódź), Łukasza Wewióra (Teraz Rock), Pawła „Freebirda” Michaliszyna (Radio Centrum Kalisz)…

Robben Ford jest jednym z najlepszych gitarzystów elektrycznych świata, szczególnie znany z gry bluesa. Pięciokrotnie nominowany do Grammy, grał z artystami tak różnymi, jak Joni Mitchell, Jimmy Witherspoon, Miles Davis, George Harrison, Phil Lesh, Bonnie Raitt, Claus Ogerman, Michael McDonald, Bob Dylan, John Mayall, Greg Allman i wiele innych .

Urodzony w 1951 roku w Woodlake, Kalifornia, wychował się w Ukiah, Pierwzszym wybranym instrumentem Robbena był saksofon, na którym zaczął grać w wieku dziesięciu lat. Na gitarze zaczął uczyć się w wieku trzynastu lat po usłyszeniu dwóch gitarzystów z Butterfield Blues Band Paula Michaela Bloomfielda i Elvina Bishopa. W grze Robbena możemy usłyszeć brzmnienia Jimiiego Hendrixa, Erica Claptona, Cream, Led Zeppelin, Alberta Kinga, BB Kinga i wszystkich przodków bluesa. "To był niesamowity czas na gitarze elektrycznej," wspomina Robben.

Coco Montoya (ur.02 październik 1951, Santa Monica , Kalifornia )-amerykański gitarzysta bluesowy, były członek John Mayall & the Bluesbreakers.Montoya rozpoczął karierę w połowie 1970 roku, gdy Albert Collins poprosił go na dołączenie do zespołu. W 1980 roku John Mayall usłyszał jego grę na gitarze w Los Angeles. Wkrótce Montoya dołączył do zespołu Bluesbreakers, z którym współpracował przez okres 10-ciu lat. W 1995 roku wystąpił z Cate Brothers, następnie nagrał kilka solowych albumów.

Bilety do nabycia : Oskard Konin od 14.10.2010